Americana, Poëzie, Vertalen

Vogelvertalingen 1: De rode kardinaal

26 april 2018

Ha Joep,

Zomaar drie van vele bezigheden waar ik aardigheid in heb: 1) poëzie lezen en bespreken, 2) vertalen en 3) vogels kijken. Me dunkt dat we die kunnen combineren. Denk aan dichter en natuurbeschermer Henry Carlile van wie we zijn gedicht ‘Dodo’ opnamen in dodonododo-1. Hij schreef ook een mooi gedicht over de northern cardinal (Cardinalis cardinalis).

Ik heb ooit een zomer doorgebracht in Hauppage, Long Island, als zeventienjarige jongen, in een gastgezin van Amerikanen met een Hongaarse achtergrond (De Familie Haeckl. Op zondag ging vader Haeckl in Elvispak met gouden kettingen naar de kerk, en dan aten we ’s avonds pig feet die uit een grote pan grijze gelei geschept werden). Ik kan me gek genoeg niet herinneren een rode kardinaal gezien te hebben. Misschien nog maar eens in de winter naar New York gaan. Eigenlijk zou je over de vogels die poseren voor een vogelvertaling ook een persoonlijke anekdote moeten kunnen opdissen. Dat lukt me bij de hop (Montale) of de kraai (Poe). Maar in het geval van de rode kardinaal hou ik het maar bij wat ik hierboven niet over hem heb kunnen zeggen.

Schieten jou nog andere vogelgedichten te binnen?

De kardinaal

Zich naar geen enkele andere kleur te voegen
is het geheim van kleurrijk zijn.

Verbluft zien we hoe hij
als een rood woord over de sneeuw vliegt.

Hij zift door de blauwe avonden
naar zijn roest.

Hij wordt allengs purper.
Nog even en hij is zwart.

In het kroegdonker denk ik aan hem.
Hier zijn geen kardinalen.

Alleen een vrouw in een rode jurk. 

 

The Cardinal
by Henry Carlile

Not to conform to any other color
is the secret of being colorful.

He shocks us when he flies
like a red verb over the snow.

He sifts through the blue evenings
to his roost.

He is turning purple.
Soon he’ll be black.

In the bar’s dark I think of him.
There are no cardinals here.

Only a woman in a red dress.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply