Americana, Ansichtkaarten, Antiquariaten

Twee Bruggen

27 oktober 2016

Hart-Crane-600x300

Beste Joep,

Je schreef me laatst over Hart Crane en zijn (Brooklyn) Bridge en het toeval wil dat ik nu, vanaf het dak van mijn hotel, gelegen aan voor hem de overzijde van de East River, had kunnen zien hoe hij naar de schepen tuurde die voorlangs de wolkenkrabbers van Manhattan af en aan voeren, hoe zijn meesterwerk aldus geboren werd, was ik hier 92 jaar eerder neergestreken.

Ik zit in een tweederangs hotelletje aan de rand van Chinatown, in een wijk die ze hier van het fraaie label Two Bridges hebben voorzien, waar de ratten op straat tussen je voeten door schieten en oude vrouwtjes vanuit het vuil hun petflessenpensioen bijeen scharrelen. Een enkele jonge dame kom je er ook nog tegen, te veel van haar lijn afgeweken op zoek naar een hipsterkoffiebarretje in Soho, haar shawl tegen haar neus drukkend, als een prop chloroform, tegen de onverbiddelijke stank die hier van het plaveisel slaat.

Gisteravond was ik bij Strand, op 828 Broadway. Het grootste antiquariaat ter wereld, zo wilde men mij laten geloven. Achttien mijlen boekenplank: zou er iets verschenen zijn, ooit, tussen twee kaften, men zou het hier kunnen vinden. Het viel me tegen. Een beetje als een grote Slegte. Waarbij aangetekend dat de bovenste verdieping met ‘rare books’ des avonds gesloten is. Meer liefde voor literatuur trof ik aan in een klein antiquariaat helemaal aan de verkeerde kant van Brooklyn (ver weg van 110 Columbia Heights waar ik het optrekje van Crane en Dos Passos wilde bezichtigen), met de onnoemelijke naam Unnameable Books. Het quasi-nonchalante voorkomen van de winkel gaf me bij het binnenstappen goede moed en ik vond er inderdaad iets bijzonders, de ‘Selected Short Stories of Weldon Kees’, over wie ik hier eerder schreef. De Golden Gate Bridge en de Brooklyn Bridge, Kees en Crane, twee bruggen, twee zelfgekozen open eindes.

Dana Gioia betoogt in zijn inleiding dat Kees’ beste korte verhalen even goed zijn als zijn beste gedichten, maar heel anders, namelijk ‘Nebraskan’ en niet grootstedelijk, en het verdienen aan de vergetelheid te worden ontrukt. Misschien een keer vertalen samen?

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Joep 28 oktober 2016 at 10:43

    Wat een schitterend toeval! Ik kan daar tegen aanschurken door te vermelden dat ook ik dezer dagen over een bijzondere brug slenterde, de Lambeth Bridge in hartje Londen, maar soms moet je het toeval niet te veel verdunnen. Uitstekend idee om die verhalen te vertalen, als ze inderdaad aan zijn poëzie kunnen tippen, ik ben er zeer benieuwd naar. Je zou bijna zeggen: klaar is Kees, maar daarvoor weten we inmiddels te goed wat vertalen met zich meebrengt;-)

  • Leave a Reply