Britannia, Hedendaagsche Letterkunde, La France

De Michel Hallucinatie

6 oktober 2016

Beste Joep,

Iedereen heeft wel eens gehoord van de schrijver Paul Michel. Al heb je nog nooit een letter gelezen buiten de schoolbanken, en al gaat er geen enkel lichtje branden wanneer iemand lyrisch vertelt over La Fuite (1968), dan op zijn minst zou je zijn kop herkennen als hij op je scherm voorbij kwam. Een goede kennis van me las voor het eerst over hem eind jaren 90 in de debuutroman van de Britse Patricia Duncker. In die roman raakt een student zo gefascineerd door Michel, over wie hij een scriptie schrijft, dat hij zich door zijn vriendinnetje laat overhalen naar Frankrijk te gaan om hem te bezoeken. Dat blijkt nog niet zo gemakkelijk aangezien Michel opgenomen is in een inrichting. Die kennis van mij raakte, net zoals de student, gefascineerd door Michel, in elk geval genoeg om haar direct naar de betere boekwinkel te laten gaan om zijn bekendste romans te bestellen. Ze vertelde me dat de verkoper had geglimlacht en zich daarna een paar tellen hulde in stilzwijgen. Ik stel me zo voor dat hij het moment even wilde vasthouden, voor hij het onvermijdelijke antwoord moest geven: Paul Michel bestaat niet. Ook al staat op pagina 3 van Dunckers ‘Hallucinating Foucault’ (1995) dat iedereen wel eens van hem gehoord heeft.

Het was een van de mooie dingen van de tijd zonder internet die we zijn kwijtgeraakt. Wat dan precies? Een ander weten en een ander niet-weten. En in dat pre-wwwtijdperk was er wellicht een intensere betekenisgeving mogelijk op dat bijzondere moment wanneer de schrijver en lezer elkaar de hand reiken en het niet bestaande boek ergens daartussen toch aan zijn bestaan begint. Tegelijkertijd geniet ik ook in deze eeuw van Borges en Calvino en andere auteurs die zich heerlijk te buiten gaan aan het spel dat mystificatie heet. Zo ook werd ik ooit dusdanig diep in de wereld van Danielewski’s ‘House of Leaves’ gesleurd dat ik voor elk van de meer dan 200 fotografen die hij in een noot aanhaalt een foto opzocht op google die ik vond passen bij mijn beeld van Het Huis. En heb ik dat boek nou eigenlijk wel gelezen? Want is het echte Kaartenhuis nou geschreven door Danielewski of door Zampano? Een andere kennis van me sloot zichzelf trouwens een week in zijn eigen huis op tijdens het lezen van dat boek, en liet niemand meer binnen. Zo laten wij ons bedwelmen door onze hallucinaties…

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply