Browsing Category

Antieken

Americana, Antieken, Citaat, Musica, Poëzie

Gilbert & Orfeo

25 maart 2018

Beste Jur,

In de opera La morte d’Orfeo (1619) van Stefano Landi gaat Orfeus, de titel zegt het al een beetje, dood. Het beroemde omkijkmoment in de onderwereld is lang verleden tijd en na het verlies van Eurydice heeft Orfeus de drank en de vrouwen afgezworen. Bacchus mag niet op zijn verjaardag komen. Bacchus is not amused en heeft er de Continue Reading…

Antieken, Britannia, Klassiekers, Midden-Oosten, Toneel

Caliban

31 maart 2017

Beste Jur,

Het monster is zo oud als de literatuur. En het mooie van literatuur is dat het monster vaak veel meer blijkt dan alleen maar een monster. Als de machtige koning Gilgamesj naast zijn schoenen gaat lopen sturen de goden de wildeman Enkidu op hem af. Enkidu is een verschrikkelijke verschijning, die de oude Soemeriërs ongetwijfeld deed sidderen van angst – een rasmonster. Er volgt een gevecht, Gilgamesj overmeestert Enkidu en voortaan zijn ze bloedbroeders. (Net als wij, al Continue Reading…

Antieken, Russki

Profite and pleasure: Alceste vs. Albinus, oftewel Euripides, Gluck & Nabokov

20 augustus 2016

Beste Jur,

Vorige week was ik in de schitterende Jahrhunderthalle in Bochum, een attractie op zich, voor een nieuwe productie van Alceste (1767) in de Ruhrtriennale. De barokopera van Gluck volgt de gemoedsbewegingen van een vrouw die besluit zich op te offeren voor haar echtgenoot. Een mooi en antiek gegeven, in dit geval gebaseerd op Euripides, maar die drie uur pakten helaas nogal larmoyant uit. Glucks muziek is boven twijfel verheven; het libretto is echter van dik hout; en de matige regie van Johan Simons bood geen soelaas.

Continue Reading…

Antieken, Hedendaagsche Letterkunde, La France, Vertalen

Houellebecq vs Marcus Aurelius

8 juni 2015

Beste Jur, hou je vast:

“In het algemeen was mijn lichaam een broeinest van allerlei pijnlijke aandoeningen – migraines, huidziekten, tandpijnen, aambeien – die elkaar zonder onderbreking aflosten, me haast nooit met rust lieten – en ik was nog maar vierenveertig! Hoe zou het wel niet zijn als ik vijftig, zestig of nog ouder was…! Dan zou ik enkel nog een samenstel van langzaam wegrottende organen zijn, en mijn leven zou een eindeloze kwelling worden, droefgeestig, vreugdeloos en karig.”

Dat lees ik in de nieuwe roman van Houellebecq, die zelf daadwerkelijk de zestig Continue Reading…