Browsing Category

Italiano

Italiano, Poëzie

Ruikdame en voelgedicht

11 maart 2020
Sudan Parigi, 1920

Beste Joep, 

Vorig jaar mocht ik optreden op Skilling the Senses, een symposium in Utrecht met bijzondere aandacht voor maken en gewaarworden. De line-up bleek losjes geënt te zijn op de verschillende klassieke zintuigen. Ik was zien. Eigenlijk kijken. Er was een ruikdame en een voeldame. En een hoorman, of iets in die richting. Proeven kwam de volgende dag. 

De ruikdame liet ons ruiken, uiteraard. Olibanum! Ze lokte ons naar de wereld van Duizend-en-een nacht en van het Hooglied:

Mijn geliefde is mij een bundeltje mirre,

rustend tussen mijn borsten

Ik stond op om mijn geliefde open te doen,

mijn handen dropen van de mirre,

mijn vingers van vloeiende mirre

op de greep van de grendel

Zijn wangen zijn als balsembedden,

perken van kruiden,

zijn lippen zijn leliën,

druipend van vloeiende mirre.

[ Als het goed is ga jij in nu – in dit register – als volgt verder ]:

Mijn vreugde staat gelijk aan

twaalf Ethiopische geiten, stil in het ochtendlicht.

O Heer, Gij zijt zoutplaten en koperen gietelingen,

groots als rijpe gerst die wuift in de machtige wind.

Haar borsten zijn zes witte ossen beladen met rollen

langvezelig Egyptisch katoen. Mijn liefde is honderd

kruiken honing. Scheepsladingen thuya zijn wat

mijn lichaam tegen jouw lichaam wil zeggen.

Het lijkt alweer zo lang geleden, maar ik wilde je de prachtige gedichten van Jack Gilbert in herinnering brengen. Vorig jaar betaalden we dik voor de vertaalrechten om slechts vier gedichten van Gilbert te kunnen publiceren in Terras. We moeten nog steeds op zoek naar een uitgever die handiger is in het contact met de reus Knopf dan wij zijn, en ons helpt Gilbert echt te ontsluiten voor het Nederlandse taalgebied.

Maar de ruikdame liet ons niet alleen ruiken. Ze liet ons ook voelen. Ze had zelf het tactiele vers Sudan Parigi (Marinetti, 1920) exact nageknutseld en meegenomen, en liet deze door de zaal gaan tot we allemaal hetzelfde vachtje hadden geaaid.

’s Avonds kwam ik thuis en toen – dit is echt waar – kwam mijn oudste dochter op mij af en zei, ‘Kijk papa. Voel eens papa, dit heb ik vandaag gemaakt!’:

“Voel” voelgedicht, 2019
Afrika, Italiano, Verre Oosten

Viaggio in Africa

20 november 2018

Beste Jur,

Vorige week was ik in Milaan, zoals ik je schreef, waar ik bij de Libreria Internazionale in de Via U. Hoepli – heerlijke naam – twee boeken kocht die allebei raken aan een continent dat er tot dusver in onze wereldbibliotheek nogal bekaaid vanaf is gekomen: Afrika. Terwijl het toch een rijkelijk vloeiende bron is, van Mahfouz tot Coetzee en van Achebe tot Chimamanda Ngozi Adichie en Teju Cole. Continue Reading…

Ansichtkaarten, Categorisch uitgesloten, Éire, Italiano, Klassiekers, Musica, Toneel

Via Bigli 15, Milano

17 november 2018

Beste Jur,

Wij hebben allebei weleens in Monterosso, aan de Ligurische kust, door de spijlen van het hek naar het okergele zomerhuis van Eugenio Montale staan kijken. In dat huis bracht Montale zijn zomers door, daar leerde hij een wereld van zee en rotsen en adolescent verlossingsverlangen kennen die hij zo indringend heeft opgeroepen in zijn debuutbundel Ossi di seppia uit 1925. Inktvisskeletten, aangespoeld wrakhout, juttersgoud, de horizon, de kapotte mazen in het vissersnet waardoor je, misschien, zou kunnen ontsnappen… Continue Reading…

Citaat, Italiano

Arletta al Giro d’Italia: 6 – Het sprookje van de fiets zal altijd blijven bestaan

28 mei 2018

Beste Joep,

Deel 2 van het sprookje van Tom Duim (Deel 1 was mei 2017) duurde een kleine 10 kilometer. De ene Brit, Simon Yates, loste in zijn roze trui op 90 km van de streep op de mythische Finestre en verloor in die ene beklimming maar liefst 16 minuten. Parcheggio: Hij stond geparkeerd, zoals dat heet. Tom, de nummer 2 van dat moment, kreeg een roze gloed op de wangen, maar die blos Continue Reading…

Italiano

Arletta al Giro d’Italia: 3 – Rodezeemeermin

6 mei 2018

Beste Joep,

Het Giropeloton trok vandaag naar de Rode Zee. Het laatste uur door de Negevwoestijn legden de renners meer dan 60 kilometer af. Wind in de rug, maar geen waaiers. Morgen vliegt het hele circus naar Sicilië. Het woestijnzand wordt ingeruild voor rotskust, de zee verschiet van rood naar azuur. Eindelijk Italië, de Ronde kan nu echt beginnen. Dino Buzzati verhaalt hoe de renners op dag 3 van de Giro van ’49 goedgemutst, als ‘vrolijke wielerreuzen’ langs die rotskust aan hun etappe beginnen:

“Beneden, recht onder hen, haalde de zee allerlei grapjes uit met de kleine klippen die vlak bij de kust lagen; tegelijkertijd dook een jonge zeemeermin met haar hele bovenlijf op uit het water, haar gezicht naar de renners toegekeerd, en lachte, zonder enige schroom. Benso, de vrolijke Frans uit de ploeg van Bartali, antwoordde haar met een niet mis te verstaan gebaar.”

Ondertussen slaapt de Etna. Nog een paar dagen en het barst los op de flanken van de vulkaan. Wie dan nog oog heeft voor lachende zeemeerminnen, is verloren.

Italiano

Arletta al Giro d’Italia: 2 – Bloedsinaasappelen

5 mei 2018

Beste Joep,

Er kijken 840 miljoen mensen naar de Ronde van Italië. Israëls Minister van Strategie legde uit dat de aanwezigheid van de Giro de legitimiteit van zijn land onderstreept. Gisteren scheerden de coureurs langs de Tempelberg, vandaag lieten ze Nazareth links liggen op weg van Haifa naar Jaffa. Ze kwamen daar ongeschonden aan. Viviani won de sprint en Wout Poels had een lekke band. De aanwezigheid van de Giro in Jaffa heeft er voor gezorgd dat ik nu weet dat op 4 januari 1948 leden van de zogenaamde ‘Stern Gang’, een Zionistische groepering, een truck vol met explosieven laadden en die afdekten met overheerlijke Jaffa-sinaasappelen. Continue Reading…

Italiano

Arletta al Giro d’Italia: 1 – Bitch / Moeder

4 mei 2018

Beste Joep,

Karma is a bitch. Deze ongetwijfeld weinig fijnzinnige constatering dringt zich nu en dan aan een mens op. Vandaag overkwam mij dat toen ik op de boot naar Texel vernam dat Chris Froome gevallen was tijdens de verkenning van de openingstijdrit van de Giro.

Voor diegenen die vorig jaar rond deze tijd onder een steen leefden: Continue Reading…

Italiano

Arletta al Giro d’Italia: 0 – Het Beloofde Land

3 mei 2018

Beste Joep,

Het is koers! Wielrennen mag dan een sport zijn, koers is poëzie. Elke etappe is een verhalenbundel. Een grote ronde is een Magnum opus. Het is een literaire aangelegenheid.

Daarom doet Arletta (d.i. jij en ik, dan weet je dat…) de komende drie weken literair verslag vanuit de Ronde van Italië. Niet alleen vanuit de 101e editie, maar ook vanuit de 32e editie, de magnifieke Giro van 1949. Voor die editie hebben wij Continue Reading…

Een eeuw van boeken, Italiano

Een eeuw van boeken 1 – Ossi di seppia (1925)

30 september 2017

Beste Jur,

Ik heb een spelletje bedacht. Het heet ‘Een eeuw van boeken’. Het begint ermee dat ik een jaartal roep – bijvoorbeeld 1976 – en dat jij vervolgens jouw favoriete boek uit dat jaar noemt. Plus een nieuw jaartal. We beperken ons tot de twintigste eeuw. Maar een jaartje meer of minder mag ook. Wanneer de hele eeuw is afgevinkt is het spel klaar. Bij wijze van startschot streep ik 1925 vast af, zonder twijfel met jouw welnemen: de hoekig zingende, door de Ligurische zee op maat gebeukte, Continue Reading…