dodo/nododo #1: van de redactie

omslag van het eerste nummer van dodo/nododo

‘Why,’ said the Dodo, ‘the best way to explain it is to do it.’

‘Do-do-Dodgson,’ zei de stotteraar Lewis Carroll, die eigenlijk Charles Lutwidge Dodgson heette, wanneer hij zich voorstelde. Wij waren er niet bij, maar het klinkt plausibel. En aan zijn vriend Reverend Robinson Duckworth deed Carroll een boek cadeau waarin hij schreef: ‘the Dodo to the Duck’. Was het zelfspot van Carroll om zichzelf te portretteren als de dodo? Het lijkt er wel op. In hoofdstukken twee en drie van Alice’s Adventures in Wonderland maakte hij zelfs een cameo in de gedaante van de uitgestorven loopvogel.

Precies veertig jaar geleden verscheen het eerste nummer van Wauwelwok, het toenmalige tijdschrift van het Lewis Carroll Genootschap. Tussen 1977 en 1982 verschenen in totaal vijf nummers. Het LCG werd in 2016 heropgericht en bij een nieuw LCG hoort een nieuw tijdschrift. Een tijdschrift dat verhalen en beelden in de geest van Lewis Carroll bijeenbrengt, dat gelezen wordt door een breed publiek. Een tijdschrift dat de dodo probeert te vangen en tegelijk weet dat dat nooit zal lukken. dodo/nododo gaat dus over Carroll (de dodo) en ook weer niet.

150 jaar na het verschijnen van de beide Alice-boeken is die veelkantige, lichtvoetig-diepzinnige geest van Carroll immers een onverminderd vruchtbare bron van inspiratie. Kijk naar de eigenzinnige beeldvertalingen die kunstenares Adriana Peliano (tevens voorzitter van het Braziliaanse zustergenootschap) maakte van verschillende Alice-personages. Lees het logisch-absurdistische verhaal ‘De wereldkampioen’ van Biesheuvelprijswinnaar Rob van Essen, die Lewis Carroll tot zijn favoriete schrijvers rekent. Proef van het Alice-geïnspireerde ‘immersive theatre’ Then she fell dat een hit is in New York en waarover muziekjournalist Frederike Berntsen speciaal voor dodo/nododo een reportage schreef.

Behalve in de kunsten doet Carrolls invloed zich ook gelden in de wetenschap. Filosoof en voorzitter van het LCG Bas Savenije onderzocht de rol van de ‘reductio ad absurdum’ in het logische én het literaire werk van Carroll, die in het dagelijks leven wiskundige was. Dramatherapeut Katrien Meulders vertelt over de verrassende toepassingsmogelijkheden van Alice in Wonderland binnen haar vakgebied. En bioloog en LCG-bestuurdslid Jur Koksma grasduinde in de ‘natuurlijke historie’ van de dodo, en schijnt daarbij ook licht op het weinig fraaie aandeel van de Nederlanders in het feit dat er geen dodo meer in leven is.

Uiteraard heeft dodo/nododo ook oog voor de bibliofiele kanten van Carrolls nalatenschap. LCG-oprichter en verzamelaar Casper Schuckink Kool schreef een artikel over de bijzondere Alice-uitgaves van Hepkema & Van den Velde, en LCG-bestuurslid Henri Ruizenaar plaatste een aantal vroege Nederlandse Alice-vertalingen in een handzaam overzicht. Het LCG kondigt bovendien twee nieuwe boeken aan: een facsimile-uitgave van de allereerste Nederlandse Alice-vertaling, en een bundeling van Nederlandse en Afrikaanse Jabberwocky-vertalingen. Voer voor verzamelaars, voorwaar.

De redactie is erg gelukkig met het eerste nummer van dodo/nododo, niet in de laatste plaats door de schitterende vormgeving van Michiel Terpelle, die zijn beeldtaal en typografie nader toelicht in een grafisch essay. De dodo is dood – leve de dodo!

[Bron: dodo/nododo #1 (dec 2017), Utrecht: Lewis Carroll Genootschap. dodo/nododo #1 bestellen kan hier.]