Een eeuw van boeken, Klassiekers, Türkçe

Een eeuw van boeken 4 – Tutunamayanlar (1972)

29 maart 2018

Beste Joep,

Ik las jouw mooie brief uit het jaar 1934, en toen je mij als volgend jaartal 1972 aanreikte, kwam er vrij onwillekeurig een boek in mijn gedachten op: Tutunamayanlar van Oğuz Atay. De Ulysses van Turkije. Nauwelijks vertaald, wel verschenen in ons eigen kikkerlandje met de titel ‘Het leven in stukken’ (de titel betekent zoiets als ‘zij die geen houvast hebben’ met daarin echo’s doorklinkend van hou-me-niet-vast, in de Nederlandse vertaling is sprake van ‘griplozen’). Het verhaal is simpel. Een man pleegt zelfmoord, een vriend van vroeger duikt in zijn leven en reconstrueert daarmee dat van zichzelf. De uitwerking is een tour de force van duizend bladzijden, die als het allerbeste werk uit de moderne Turkse literatuur wordt beschouwd.

Ik keek online. Ha! Kijk eens aan. 1972. Ik moest denken aan een stukje over het belang van intuïtie uit Fup van Jim Dodge, en besloot dat ik niet verder zou kijken dan Atay.

“He wasn’t the least bit disturbed that his intuition was wrong: intuition often missed, sometimes spectacularly, but when it connected it saved so much time that the spirit leaped forward … and, of course, there was no use denying the basic human delight in being right the first time.”

Stiekem ben ik natuurlijk nog wel even gaan speuren naar wat er zoal meer in 1972 is verschenen. Even twijfelde ik toen ik op Watership Down stuitte, van Richard Adams. Wat heb ik daar van genoten vroeger. Veel menselijker dan bij deze konijnen vind je het niet. Of dan heb je Le città invisibili van Calvino. Of het betoverende ‘Zomerboek’ van Tove Jansson waarover ik hier al eerder schreef. Maar ik hou vast aan de houvastlozen van Atay.

Dan hier de tussenstand van Een Eeuw van Boeken:

  • 1925 – Ossi di seppia [Eugenio Montale]
  • 1934 – De Pendragonlegende [Antal Szerb]
  • 1972 – Tutunamayanlar [Oğuz Atay]
  • 1976 – And a river runs through it [Norman Maclean]

Rest mij nog te dobbelen voor een nieuw jaartal: We landen midden in de jaren 60, in het jaar dat Provo werd opgericht, het jaar waarin de Beatles hun album ‘Help!’ uitbrachten en Mikis Theodorakis zijn Dans van Zorba en we overal ter wereld ons haar lieten groeien en de sirtaki dansten.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply