Éire, Klassiekers

Perfecte titel

6 oktober 2017

Beste Jur,

Afgelopen weekend hoorde ik in het Concertgebouw de wereldpremière van een nieuw dubbelconcert van Pascal Dusapin. Goeie componist, die Dusapin. Ook de naam van zijn stuk prikkelde mijn nieuwsgierigheid, omdat hij de opvallende titel geleend had van een modernistische Ierse roman: At Swim-Two-Birds van Flann O’Brien uit 1939.

Dat boek bestaat uit maar één hoofdstuk (lachen!) en heeft meerdere beginnen en eindes. Het ouwehoert zich een eigenaardige weg door Ierse mythologie, studentikoze flauwekul, superieure satire, James Joyce-achtig spel met de romanvorm, Dublinse kroegen, virtuoos geklets en een opstand van personages tegen hun boeman van een schepper. Een stelletje rouwdouwerige cowboys heeft namelijk genoeg van de behandeling die ze van hun auteur krijgen en onderwerpt hem – met hulp van de zoon die de auteur verwekt heeft bij een van zijn personages, en die ook begiftigd is met literair talent – aan een huiveringwekkend koekje van eigen deeg. At Swim-Two-Birds is per toerbeurt vermoeiend en hilarisch, maar netto toch wel een onderhoudende tour de force van dwaalwegen en zijsporen. Hoe zou je zo’n narratieve spaghetti op muziek zetten?

Niet, gaf Dusapin ruiterlijk toe in een praatje vooraf. Hij had het boek gelezen, in Franse vertaling, en vond het fantastisch. Maar zijn dubbelconcert had er bar weinig mee gemeen. Behalve dan de titel. Die vond hij gewoon mooi. En hij paste ook perfect. De twee vogels, dat waren zijn solisten, de gevleugelde violiste Viktoria Mullova en haar cello-spelende echtgenoot Matthew Barley. En zelf, zei Dusapin droogjes, houdt hij erg van zwemmen.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply