Citaat, Een eeuw van boeken, Oostblok

Zilveren schalen, gouden appels (Een eeuw van boeken 3-bis)

12 april 2018

Beste Jur,

Je hebt gelijk, echt vrolijk is Artful niet, maar het is wel een boek waar je vrolijk van wordt, daarover zijn we het eens. Als je zo veel goede boeken schrijft als Ali Smith creëer je en passant een situatie van onrecht – bijna allemaal staan ze te laag in de top 10. Het doet me deugd dat je Artful nu een opkontje hebt gegeven in onze eigen ranglijst.

Zoals jou niet is ontgaan heb ik in Boedapest De Pendragonlegende van Antal Szerb herlezen, mijn bijdrage aan onze eeuwlijst voor het jaar 1934. Wat een boek! Het is een echte literaire detective, met een leunstoelgeleerde die tegen zijn zin betrokken raakt bij een bovennatuurlijk getint raadsel dat een dynastie van Welshe Earls al generaties in zijn greep houdt. Rozenkruisers, alchemie, vage experimenten met axolotls, heel veel boeken, een mysterieuze ‘middernachtridder’…

Maar hoewel de spannende plot je voortsleurt, ontleent De Pendragonlegende zijn kracht vooral aan Szerbs rijke en geestige taal (door vertaler György Dandoy omgezet in al even rijk, schitterend lenig Nederlands), aan frisse dialogen en aan een stoet bizarre personages. De Earl met zijn middeleeuwse gevolg, diens ultra-stijve, ultra-bleue neef Osborne, de zakelijk-promiscue Lene – het zijn stuk voor stuk vlot geschetste karikaturen, die niettemin levensecht overkomen.

Bovendien betoont Szerb zich een meester van de uitweiding, alsof zijn eigen plot hem maar zijdelings interesseert (wat een nogal superieure houding is bij zo’n hecht gecomponeerde roman). Daarom laat ik hier de verteller, letterkundige János Bátky, aan het woord over de vrouwen in zijn leven:

“Bij elke vrouw geniet ik van datgene waar ze symbool voor staat. Er was een vrouw van wie ik hield omdat ze Zweden was, er was een andere wier fragiele Sèvres-gedaante me aan de achttiende eeuw deed denken. In sommigen zag ik Jeanne d’Arc, in anderen Diana van de Efeziërs met haar duizend volle borsten. Toen ik met Cynthia kuste, flirtte ik met de Engelse sonnetten in vijfenhalfvoetige jamben. In de schattige koe-achtigheid van een van hen proefde ik ooit de smaak van de Zwitserse alpenweiden. Die Weiber sind silberne Schalen, in die wir goldene Äpfel legen.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply