Citaat, Italiano

Arletta al Giro d’Italia: 6 – Het sprookje van de fiets zal altijd blijven bestaan

28 mei 2018

Beste Joep,

Deel 2 van het sprookje van Tom Duim (Deel 1 was mei 2017) duurde een kleine 10 kilometer. De ene Brit, Simon Yates, loste in zijn roze trui op 90 km van de streep op de mythische Finestre en verloor in die ene beklimming maar liefst 16 minuten. Parcheggio: Hij stond geparkeerd, zoals dat heet. Tom, de nummer 2 van dat moment, kreeg een roze gloed op de wangen, maar die blos Continue Reading…

Citaat, Éire

Arletta al Giro d’Italia: 5 – Etna/Edna

10 mei 2018

Beste Jur,

Nu de renners op weg zijn naar de flanken van de Etna, met Robert Gesink en Sam Oomen in de kopgroep, moet ik denken de grote Ierse schrijfster Edna O’Brien. Eén letter verschil, een ander eiland. Maar zo nauw nemen we het niet. En de Edna is ook vulkaan, een literaire. Overigens deed de Giro Ierland in 2014 al eens drie dagen aan.

O’Briens verhaal ‘Tough men’ heeft niks met wielrennen te maken, net als het fragment van Marek Hłasko dat ik je laatst stuurde. Maar als de koers poëzie is en wattage een metafoor, dan heeft de goede verstaander aan een half woord genoeg, nietwaar? De kans is klein, maar er is een kans, zei Gesink vanochtend voor de start. Hij had het over winnen. En Gesink heeft in het verleden afdoende bewezen een grote sloper te zijn:

‘”If I could begin my life again I’d be in the demolition business,” Morgan said for no reason. He imagined that there must be great satisfaction in destroying houses and breaking up ornamental mantelpieces and smashing windows. He sometimes had a dream in which Mrs. Morgan lay under a load of mortar and white rubble, with her clothes well above her knees.’

Niet dromen, Gesink. Trappen, en slopen.

Citaat, Midden-Oosten, Oostblok

Arletta al Giro d’Italia: 4 – De Israëlische trilogie

8 mei 2018

‘De rit uit Jaffa duurde meer dan twee uur en ongeveer halverwege hadden we gezien dat hij er uiterst beroerd aan toe was. De chauffeur zei dat Tel Aviv niet ver meer was en hij joeg zijn oude kar met gierende banden door de bochten. We kregen een beetje het gevoel dat we acteurs in een gangsterfilm waren. Eén keer wilde een politieagent ons zelfs aanhouden; hij stak zijn hand op, maar de chauffeur reed door. In het spiegeltje zagen we dat de agent terugliep naar zijn Harley die in de schaduw stond, maar het vervolgens opgaf; het was te heet. Hij stond daar midden op de weg, zonder helm, en veegde zijn bezwete gezicht af.
Continue Reading…

Italiano

Arletta al Giro d’Italia: 3 – Rodezeemeermin

6 mei 2018

Beste Joep,

Het Giropeloton trok vandaag naar de Rode Zee. Het laatste uur door de Negevwoestijn legden de renners meer dan 60 kilometer af. Wind in de rug, maar geen waaiers. Morgen vliegt het hele circus naar Sicilië. Het woestijnzand wordt ingeruild voor rotskust, de zee verschiet van rood naar azuur. Eindelijk Italië, de Ronde kan nu echt beginnen. Dino Buzzati verhaalt hoe de renners op dag 3 van de Giro van ’49 goedgemutst, als ‘vrolijke wielerreuzen’ langs die rotskust aan hun etappe beginnen:

“Beneden, recht onder hen, haalde de zee allerlei grapjes uit met de kleine klippen die vlak bij de kust lagen; tegelijkertijd dook een jonge zeemeermin met haar hele bovenlijf op uit het water, haar gezicht naar de renners toegekeerd, en lachte, zonder enige schroom. Benso, de vrolijke Frans uit de ploeg van Bartali, antwoordde haar met een niet mis te verstaan gebaar.”

Ondertussen slaapt de Etna. Nog een paar dagen en het barst los op de flanken van de vulkaan. Wie dan nog oog heeft voor lachende zeemeerminnen, is verloren.

Italiano

Arletta al Giro d’Italia: 2 – Bloedsinaasappelen

5 mei 2018

Beste Joep,

Er kijken 840 miljoen mensen naar de Ronde van Italië. Israëls Minister van Strategie legde uit dat de aanwezigheid van de Giro de legitimiteit van zijn land onderstreept. Gisteren scheerden de coureurs langs de Tempelberg, vandaag lieten ze Nazareth links liggen op weg van Haifa naar Jaffa. Ze kwamen daar ongeschonden aan. Viviani won de sprint en Wout Poels had een lekke band. De aanwezigheid van de Giro in Jaffa heeft er voor gezorgd dat ik nu weet dat op 4 januari 1948 leden van de zogenaamde ‘Stern Gang’, een Zionistische groepering, een truck vol met explosieven laadden en die afdekten met overheerlijke Jaffa-sinaasappelen. Continue Reading…

Italiano

Arletta al Giro d’Italia: 1 – Bitch / Moeder

4 mei 2018

Beste Joep,

Karma is a bitch. Deze ongetwijfeld weinig fijnzinnige constatering dringt zich nu en dan aan een mens op. Vandaag overkwam mij dat toen ik op de boot naar Texel vernam dat Chris Froome gevallen was tijdens de verkenning van de openingstijdrit van de Giro.

Voor diegenen die vorig jaar rond deze tijd onder een steen leefden: Continue Reading…

Italiano

Arletta al Giro d’Italia: 0 – Het Beloofde Land

3 mei 2018

Beste Joep,

Het is koers! Wielrennen mag dan een sport zijn, koers is poëzie. Elke etappe is een verhalenbundel. Een grote ronde is een Magnum opus. Het is een literaire aangelegenheid.

Daarom doet Arletta (d.i. jij en ik, dan weet je dat…) de komende drie weken literair verslag vanuit de Ronde van Italië. Niet alleen vanuit de 101e editie, maar ook vanuit de 32e editie, de magnifieke Giro van 1949. Voor die editie hebben wij Continue Reading…

Citaat, Een eeuw van boeken, Oostblok

Zilveren schalen, gouden appels (Een eeuw van boeken 3-bis)

12 april 2018

Beste Jur,

Je hebt gelijk, echt vrolijk is Artful niet, maar het is wel een boek waar je vrolijk van wordt, daarover zijn we het eens. Als je zo veel goede boeken schrijft als Ali Smith creëer je en passant een situatie van onrecht – bijna allemaal staan ze te laag in de top 10. Het doet me deugd dat je Artful nu een opkontje hebt gegeven in onze eigen ranglijst.

Zoals jou niet is ontgaan heb ik in Boedapest De Pendragonlegende van Antal Szerb Continue Reading…

Britannia, Citaat, Lijstjes

Ali(ce) down the pocket of the coat

9 april 2018

een still uit Jan Švankmajers prachtige stop motion animatiefilm ‘Něco z Alenky’

 

Beste Joep,

Ik heb weer een Ali Smith gelezen: Artful, 2012. Dat ik bezig was wist je, want ik zat naast je te lezen in het vliegtuig naar Boedapest, terwijl jij inderdaad de Pendragonlegende had meegebracht. Smith slaagt er in een collegeserie over kunst en een novelle over rouwverwerking in elkaar te schuiven en tot een boeiend geheel te smeden. Althans, dat vind ik. Jij noemt het ‘vrolijke kunst- en levenscolleges van gene zijde’ en komt met een gedeelde vijfde plaats en slechts 1 punt. Dat vrolijke kan ik niet helemaal plaatsen, maar ik werd er wel blij van. Het Smithiversum dijt uit onder het eigen taalplezier, is luchtig, maar zeker niet licht. Continue Reading…