Browsing Tag

Alice

Hedendaagsche Letterkunde, Klassiekers, Russki

Beginnen bij het begin

30 januari 2019

Beste Joep,

Wat is de beroemdste beginzin van de Nederlandse literatuur? Juist, die van Nescio’s Uitvreter:

“Behalve den man, die de Sarphatistraat de mooiste plek van Europa vond, heb ik nooit een wonderlijker kerel gekend dan den uitvreter.”

De openingszin van het meest geciteerde werk in de Westerse literatuur op de bijbel na (Alice), is meteen een hele paragraaf:

“Alice was beginning to get very tired of sitting by her sister on the bank, and of having nothing to do: once or twice she had peeped into the book her sister was reading, but it had no pictures or conversations in it, “and what is the use of a book,” thought Alice, “without pictures or conversation?”

Het leek me wel aardig om hier openingszinnen te verzamelen die wellicht minder beroemd zijn, maar wel iets bijzonders hebben. Onlangs schreef ik een recensie over Paustovski’ s Verhaal van een Leven 2. Het begint zo:

“In een paar maanden tijds sprak Rusland alles uit waarover het eeuwenlang had gezwegen.”

Waar denk jij nu meteen aan?

Ik neem aan dat je ook aan Lisa Halliday denkt, die de beginzin van Alice transponeert naar haar eigen roman Asymmetrie en daarin het aanhalingsteken lof toezwaait (zou je me niet nog laten weten wat je van de rest van het boek vond?):

“Om de zoveel tijd waagde ze zich weer eens aan het boek dat op haar schoot lag, maar het bestond vrijwel geheel uit lange alinea’s, met nergens aanhalingstekens te bekennen, en wat heeft een boek zonder aanhalingstekens nou voor zin, dacht Alice bij zichzelf.”

Britannia, Klassiekers

Baarlijke nonsens!

4 oktober 2018

Beste Joep,

Vanavond is het zover, onze nonsenslezing in het verre oosten des lands. Onder meer over onze vertaling van het beroemdste nonsengedicht op deze aardkloot: Jabberwocky van Lewis Carroll. Klepperjaks, zouden wij zeggen. Ik heb er even helemaal niks zinnigs over te melden. En vanavond ook niet. En jij evenmin, ga ik van uit.

Americana, Citaat, Hedendaagsche Letterkunde, Niet (uit-)gelezen

Asymmetrie

22 juli 2018

Beste Jur,

‘Alice was beginning to get very tired of all this sitting by herself with nothing to do: every so often she tried again to read the book in her lap, but it was made up almost exclusively of long paragraphs, and no quotation marks whatsoever, and what is the point of a book, thought Alice, that does not have any quotation marks?’

Bij jou zijn allang alle alarmbellen afgegaan bij deze knipoog, vette knipoog, zeg maar gerust spasme van het ooglid, naar het begin van Lewis Carrolls Alice in Wonderland. Het citaat is de openingszin van Asymmetry, de debuutroman van Lisa Halliday, die momenteel een hype is in de Engelstalige wereld, omdat het verhaal, over een jonge vrouwelijke redacteur die een verhouding heeft met een wereldberoemde mannelijke auteur van zeventig, gebaseerd is op Halliday’s eigen verhouding met Philip Roth, begin deze eeuw, maar ook (vooral, hoop je) omdat het een bijzonder boek schijnt te zijn. Dat vond Roth ook, die het voor zijn dood nog heeft gelezen.

Ik ben benieuwd. In een recensie las ik al dat de hoofdpersoon Alice heet, wat in een boek dat stijf staat van de literaire verwijzingen maar één ding kan betekenen. Halliday heeft het eerste deel van haar roman zelfs een motto meegeven uit The annotated Alice van Martin Gardner: ‘We all live slapstick lives, under an inexplicable sentence of death…’ Dat klinkt dan weer als het type verzuchting dat Philip Roth zijn aftakelende helden graag in de mond legde.

Asymmetry begint nadrukkelijk buiten zijn eigen kaft, in de wereld en in andere boeken. Ik hou daar wel van, mits het goed is gedaan. ‘Wat voor zin heeft een boek zonder aanhalingstekens?’ Kom maar op dan, Halliday.

Ik zal je t.z.t. laten weten hoe het me vergaan is voorbij pagina 1.

Britannia, Citaat, Lijstjes

Ali(ce) down the pocket of the coat

9 april 2018

een still uit Jan Švankmajers prachtige stop motion animatiefilm ‘Něco z Alenky’

 

Beste Joep,

Ik heb weer een Ali Smith gelezen: Artful, 2012. Dat ik bezig was wist je, want ik zat naast je te lezen in het vliegtuig naar Boedapest, terwijl jij inderdaad de Pendragonlegende had meegebracht. Smith slaagt er in een collegeserie over kunst en een novelle over rouwverwerking in elkaar te schuiven en tot een boeiend geheel te smeden. Althans, dat vind ik. Jij noemt het ‘vrolijke kunst- en levenscolleges van gene zijde’ en komt met een gedeelde vijfde plaats en slechts 1 punt. Dat vrolijke kan ik niet helemaal plaatsen, maar ik werd er wel blij van. Het Smithiversum dijt uit onder het eigen taalplezier, is luchtig, maar zeker niet licht. Continue Reading…

Britannia, Hedendaagsche Letterkunde

Een ander verhaal

15 maart 2018

Beste Jur,

Een mooie analyse geef je van het oerpersonage dat in verschillende romans van Ali Smith de hoofdrol speelt: de vroegwijze, geestige, avontuurlijk ingestelde ‘Ali(ce)’. Het luistert inderdaad nauw, zo’n Alice-meets-Salingers-Glass-Family-type, en ik geloof je meteen als je constateert dat Smith haar hoge niveau niet iedere keer haalt. De kracht van boeken als How to be both en There but for the is juist dat ze géén Continue Reading…

Britannia, Hedendaagsche Letterkunde

Ali(ce)

13 maart 2018

Beste Joep,

De lat ligt hoog bij Ali Smith schrijf je in je winterlentepost en zo is dat. In jouw kielzog ben ik een paar jaar geleden begonnen Smith te lezen. Ik begon bij ‘How to Be Both’ (2014), dat fascinerende dubbelportret waarover jij hier op Arletta ook al eerder schreef. Je vertelde me dat het boek twee delen 1 heeft (een deel dat zich nu afspeelt en een deel dat zich in de 15e eeuw afspeelt) en dat het in twee versies is uitgegeven, elk met een ander deel 1 voorop.

Mijn exemplaar begint met het George-deel (George – what’s in a name? – is een Continue Reading…

Aankondiging, Ansichtkaarten, Britannia, Categorisch uitgesloten, Klassiekers, Vertalen

De wederkomst van de dodo

11 januari 2018

Beste Jur,

“All have won and all must have prices,” said the Dodo.

Morgen is het zover: dan slingeren we het nieuwe tijdschrift dodo/nododo de wereld in! En onze vertaling van Lewis Carrolls nonsensgedicht Jabberwocky, niet te vergeten. Dit alles tijdens het symposium van het Lewis Carroll Genootschap in de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag. Ik vertel je natuurlijk niets nieuws – we hebben het over weinig anders gehad, de afgelopen maanden, in de analoge wereld – maar mijn vrolijk borbelende anticipatie zoekt een uitweg. Ik heb het evenement ook aangekondigd op Tzum.

Continue Reading…

Americana, Film, Klassiekers, Niet (uit-)gelezen

Damn good coffee

24 april 2017

twinpeaks

Beste Joep,

Jij zit beter in de literaire prijslijsten dan ik. Zo weet jij in een oogwenk Saul Bellow en Czesław Miłosz te verbinden. Maar mij lijstjeslustig onledig houden doe ik minstens zo graag (The Book of Lists, héérlijk) dus jouw post over de vettepotnominatie van Enright leidde mij linea recta naar Wikiland. Weinig Continue Reading…

Ansichtkaarten, Scandinavisch

Zomerboek

24 mei 2016

klovharu_02

Beste Joep,

Ik schrijf je vanaf het eiland Klovharu in de Pellinki Archipel, voor de kust van het stadje Porvoo. Ik ben hier meegevoerd door de 22 vignetten die samen het Zomerboek vormen (Sommerboken, 1972), geschreven door de kunstenaar-schrijver Tove Jansson. Ooit, lang geleden in het oorlogsjaar 1914, kwam zij in het Grootvorstendom Finland ter wereld, toen nog onderdeel van het Russische Continue Reading…

Ansichtkaarten, Duitsch

De waanzin van Jakob Lenz

28 februari 2015

Beste Jur,

Bij jouw opmerkingen over de onvergankelijke Alice en tijdloosheid moest ik denken aan nog iets dat door de tijd niet wordt meegevoerd: waanzin. De waanzinnige staat dwars in de tijd, als een rots in de stroom, hij is omspoeld door de tijd van zijn omgeving, maar bewoont die niet. Zijn enige klok is het tij van zijn gekte, die aanzwelt en wegebt – zo is het in ieder geval bij Lenz.

Het is niet helemaal toevallig dat ik aan Lenz moest denken, want gisteravond was ik in De Munt in Brussel om Jakob Lenz van Wolfgang Rihm te zien, een kameropera Continue Reading…